Wat niemand je vertelt over echte verandering, maar wat je niet langer kunt negeren…
We leven in een wereld waarin gemak, comfort en snelheid de toon zetten. Wil je iets, dan heb je het morgen in huis. Foto’s van succesmomenten en ogenschijnlijk perfecte levens van vreemden overspoelen onze feeds. We scrollen er eindeloos doorheen, verlangend naar zo’n leven. Morgen gaan we beginnen. Morgen wordt het beter.
Toen mijn leven een paar jaar geleden onverwachts op zijn kop stond door ziekte, besefte ik één ding: verandering kan niet wachten. Morgen is geen garantie.
Dat inzicht gaf me de kracht om alles om te gooien, en mezelf het belangrijkste project in mijn leven te maken.
Eerst richtte ik me op mijn gezondheid en paste mijn levensstijl aan. Daarna keek ik naar binnen. Waarom zou het leven van anderen leidend zijn? Wat wil ik eigenlijk zelf?
Mediteren confronteerde me met mijn eigen onrust, maar juist dat ongemak bracht helderheid en kracht.
Daarna richtte ik me op mijn werk. Ik veranderde wát ik deed en hóé ik voor de dag kwam. Jaren later deed ik dat opnieuw – deze keer om mijn droom en de vrijheid na te jagen, en ruimte te maken voor wat écht telt.
Ik vergelijk me niet langer met anderen, maar help hen om ook de beste versie van zichzelf te zijn. Andere mensen zijn niet je concurrenten. Ze zijn je metgezellen.
We jagen allemaal geluksmomenten na, vaak buiten onszelf. Maar geluk is vluchtig – het komt en gaat. Wat je echt door de storm heen loodst, is de moed om naar binnen te kijken en een verandering door te voeren, hoe klein die ook is. Geluk is slechts een bijproduct van die verbetering.
Dit uit jezelf halen is niet makkelijk, maar het is de sleutel tot echte transformatie. Heb je die moed, dan gebeurt er iets bijzonders. Je vindt rust in jezelf, ongeacht de omstandigheden. Geen oppervlakkig geluk, maar diepe, vervullende levensvreugde.
Als je voor een keuze staat: kies niet de weg naar geluk. Kies de weg van moed. Het geluk volgt vanzelf.
