Veel missiegedreven mensen hebben grote dromen. Ze weten precies wat ze willen en wat er moet gebeuren.
Maar nog voordat ze zichzelf toestaan om die droom echt te voelen… meld zich de innerlijke saboteur: dit kan natuurlijk niet, want…
Die stem klinkt rationeel en realistisch. Alsof je jezelf beschermt tegen naïviteit. Maar wat eronder zit, is zelden puur ratio.
Je zenuwstelsel slaat aan omdat het zich onveilig en onzeker voelt.
Want er zit een enorme kloof tussen waar je nu staat en wat je eigenlijk wil. Die kloof voelt overweldigend. De taak is gigantisch, je mist overzicht en hebt het gevoel dat je er alleen voor staat.
Dus ga je overdenken. Je nuanceert, relativeert en twijfelt. Tot je ergens halverwege je eigen gedachtegang belandt en denkt: dit gaat niet lukken.
Het probleem is echter niet dat jij het niet kunt, maar dat je te snel voorbijgaat aan wat er gebeurt in dat eerste moment. Dat moment waarin je voelt: dit wil ik… maar ik weet nog niet hoe.
Daar zit de sleutel.
Je hoeft het niet meteen allemaal op te lossen. Je hoeft niet te gaan overdenken of je wens te ontkennen. Je kunt even stilstaan. Vertragen. Voelen dat het spannend is, en dat je het nog niet overziet.
Even stilstaan bij die kloof, zonder hem direct te willen dichten.
Als je er niet van weggaat, kom je terug bij jezelf. Dan kunt je bekijken wat je nodig hebt om te bewegen. Niet die hele weg in één keer willen aflopen, maar een eerste stap zetten. Dat is vaak alles wat nodig is om uit die vicieuze cirkel te stappen.
Verandering begint niet met in één keer willen overbruggen van een grote kloof, maar met het kunnen blijven staan aan de rand ervan. Spannend, maar levensveranderend voor hen die het durven.
————————————————————————
Ik ben Wendy Kwaks en ik help missiegedreven leiders en organisaties om zichtbare impact maken met een heldere veranderaanpak die werkt.
